Het Peird van Sint-Gillis-Dendermonde heeft vier nieuwe Heemskinderen. De Orde der Stalhouders vond die bij de Dendermonde Rugbyclub. Op 3 september rijden Elienne Saerens (11), broertjes Milton (8) en Senna Baert (10) en Ian Demnati (10) op de rug van het Peird mee tijdens de Bloemencorso.

Voor het derde jaar op rij zal het ‘Peird’ van Sint-Gillis tijdens de eerste zondag van september mee optrekken in de jaarlijkse Bloemencorso. De Orde der Stalhouders gaf het folkloristisch paard immers een comeback. En daar horen ook vier Heemskinderen bij. “Dit jaar deden we beroep op de rugbyclub, met thuisbasis in Sint-Gillis, om ons vier kinderen te bezorgen”, zegt Tony Callaerts van de orde.

Nieuwe heemskinderen

“Na vier jongens in 2015 en vier meisjes in 2016 gaan we nu voor een mix. Eén ding is alvast zeker: onze nieuwe heemskinderen zijn enthousiast én energiek.” Elienne Saerens, de broertjes Milton en Senna Baert en Ian Demnati zien het alvast al helemaal zitten om op het Peird te zitten.

“Ik zal wel mijn mannetje moeten staan tussen al die jongens”, zegt Elienne. “Gelukkig ben ik een stoere rugbymeid, dus dat moet wel lukken. Ik heb tijdens de voorbije vakantie alvast op spreidstand geoefend om zeker te zijn dat ik op de brede rug van het paard kan zitten.” Broertjes Milton en Senna hebben gemengde gevoelens over hun deelname. “Het lang stilzitten zal een uitdaging worden”, vertelt Milton. “Ik heb ook een beetje hoogtevrees, gelukkig zit vooraan en kan ik me goed vasthouden aan de kop van het paard.” Senna heeft dan weer minder last van de hoogte. “Ik kijk er naar uit om zo hoog te zitten”, vertelt hij. Ian doet mee op aanraden van zijn mama. “Ik was meteen akkoord toen ze me vroeg of ik Heemskind wilde zijn”, vertelt de jongen. “Ik vind het ook erg spannend. Als het steigert zal dat toch wat akelig zijn denk ik.”

Oplapwerk

Voor het zover is, staat de Orde der Stalhouders wel nog flink wat oplapwerk aan het Peird te wachten. “Er zijn een paar technische problemen”, zegt Callaerts. “Ons beestje blijkt de voorbije maanden niet ongeschonden doorgekomen. Vooral het leder van het lichaam heeft behoorlijk geleden. De slijtage is zelfs zo erg dat we ervan uitgaan dat dit de laatste corso wordt die we met het huidige lijf kunnen doen. We lappen het nu wat op, maar komend jaar plannen we een grote restauratie. We hebben prima camouflagewerk uitgedacht zodat het er even mooi als anders uit zal zien.” Met de stabiliteit van de dragende structuur is niets mis, die zou nog jaren op een veilige manier meekunnen. Maar gezien de manier waarop het lijf van het paard gefabriceerd is, is het technisch gezien niet mogelijk om enkel het leder te vervangen. “We zullen dus een geheel nieuwe constructie moeten maken”, klinkt het. “Dat wordt onze grote uitdaging voor 2018. Daardoor schuiven we enkele andere projecten op de langere baan. Dit krijgt alle prioriteit om deze mooie traditie te kunnen blijven volhouden.”

NELE DOOMS